tag:blogger.com,1999:blog-34007858670135361472012-02-16T08:42:00.215-05:00తెలుగువాహిని సాహితీ సభ్యుల ఉమ్మడి బ్లాగుకు మన తెలుగువారందరికీ స్వాగతం! ఈ బ్లాగులను చదివి, మీ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను, సలహాలను వ్యాఖ్యల ద్వారా తెలియజేయ వలసినదిగా మనవి!సత్యం పోతంశెట్టిhttp://www.blogger.com/profile/01018785910543612527noreply@blogger.comBlogger13125tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-65243109550365047212011-11-22T12:36:00.008-05:002011-11-22T13:04:10.220-05:00<div align="left"><br />మా నాన్నగారు శ్రీ గురుజాడ రామ మూర్తిగారు క్రిందటి నెల శివ సానిధ్యం చెందారు. వారు నాకు జీవితంలొ నేర్పిన కొన్ని జీవిత సత్యాలను గుర్తు చేసుకుంటూ నేను వారికి ఇచ్చే ప్రేమపూర్వక శ్రద్ధాంజలి. </div><br /><br /><div align="left"><br />భక్తికి భాష తొ పనిలేదు<br />మంత్ర తంత్రాల అవసరం లేదు<br />నిశ్చల శ్రద్దతో చేసిన నామస్మరణం<br />శివసానిధ్యం ఇస్తుందని పల్కిన పుణ్యమూర్తివి</div><br /><br /><div align="left"><br />కష్ట సుఖాలు కావడికుండలని<br />విజయంలొ విర్రవీగకని<br />విజయం వెనుకే అపజయం దాగుంటుందని<br />జీవితాన పాటించి చూపిన ధర్మ మూర్తివి<br /><br />పుత్ర జననం పుణ్యమని భావించే తరంలొ<br />పుత్రుడైన పుత్రికైన ఒక్కటెనని మస్పూర్తిగా<br />నమ్మి ఆడపిల్ల ఎందులొను ఎవరికి తక్కువకాదని<br />ఆతరంలోనే నమ్మి ఆత్మ గౌరవంతో పెంచిన ఆదర్శ మూర్తివి<br /><br />తప్పులు లెంచిన ప్రతివారిలోనూ వుండునని<br />తప్పులెంచుట మాని మంచి చూచుట మెండని<br />భగవంతుని స్రుష్టీంతా మంచేనని<br />చూచే నీ ద్రుక్కొణం మార్చమని నేర్పిన దయా మూర్తివి<br /><br />వస్తావు వొట్టిగా పోతావు వొట్టిగా<br />జీవన పయనంలొ నమ్ము భగవంతుని ఒక్కని<br />ఆతడే చేరుస్తాడు నీ జీవన నావని సుఖ తీరాలకు<br />అని నమ్మి అచరించి శివ సానిధ్యం చేరిన దివ్య మూర్తివి</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-6524310955036504721?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>మధుబాల కరవదిhttp://www.blogger.com/profile/04811660983478706749noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-43561696350337151552011-09-16T15:42:00.003-04:002011-09-16T16:31:59.876-04:00పద్యాల తో "రణం": రెండవ భాగం <br />ఈ నెల తెలుగు వాహిని సమావేశం లో భాగంగా తెలుగు చిత్రపరిశ్రమలో సంగీత/సాహిత్య విలువలు దండిగా కలిగి, ఒక కళాఖండంగా నిలిచిపోయిన ఉత్తమ చిత్రం- "శంకరాభరణం" యొక్క సమీక్ష జరుగనున్నది. దీన్ని పురస్కరించుకుని ఒక సమస్యా పూరణం కావిస్తే మరింత రక్తికడుతుందని భావించి, ఈ క్రింది సమస్యని ఇచ్చాను:<br /><br />"పామా శంకరుని ఆభరణం?"<br /><br />దీనికి సాహితీ మిత్రులు చేసిన పద్య పూరణలు ఈ విధంగా ఉన్నాయి:<br /><br />మధుబాల కరవడి గారు:<br /> 1 నడుమున వ్యాగ్యాంబరం<br />నడినెత్తిన చంద్రాభరణం<br />పామా శంకరుని అభరణం<br />ఫాపం అదే మిగిల్చారు నీకు దేవతాగణం<br /><br />2 పామా శంకరుని అభరణం<br />అని తెలిగ్గా తెసేయకండి<br />విష నాగైనా మరకత మణిక్యమైన<br />ధరించేవాని బట్టి ధరణి నేలుతుంది<br /><br />రవి వారణాసి గారు:<br />౩ వాసుకి వాసుకీ గా తల్పమై నిరంతరం<br />అమృత హాలహల ఐరావత మధనం<br />జన్మలు తరించు నీ కధలనంతరం, ఆహ, ఆ(<br />పామా శంకరుని ఆభరణం?<br /><br />మధుబాల కరవడి గారు (మళ్ళీ):<br />4 ఆది శేషుగా విష్ను తల్పమైన పాము<br />కాళింది మడుగులొ శ్రీక్రిష్ను కాళ్ళకింద పాము<br />దివిలొ భువిలొ పూజలందిన పాము<br />అదే పామా శంకరుని అభరణం?<br /><br /><br />నెల్లుట్ల నవీన చంద్ర గారు:<br />6 <br />భామా !హిమగిరి కన్యా!<br />ఎమాయెను నీ ధనంబు?ఎక్కడ దాచావ్<br />సోమాలంక్రుతూ కీయక?<br />పామా శంకరుని ఆభరణము? భావ్యంబా!<br /><br />7<br />కామా తీతుందీతడు!<br />హేమా పతి!జగద్గురుండు! భీమాకారుం<br />డీ మాయావికి సబబా!<br />పామా శంకరుని ఆభరణము?భావ్యంబా?<br /><br />8<br />వర మిచ్చెను పాశుపతము<br />హరుడా నరునకు కిరాత రూపములో;అ<br />చ్చెరు వయ్యెను పామా శం<br />కరుని ఆభరణము? ఇదేమి కర్మ ఫలంబో?<br /><br /><br />9<br />ధర లో పంటలు పండగ<br />ఉరవడి గంగను భగీరధు వినతి తోడన్<br />శిరసు నిలిపె!పామా శం<br />కరుని ఆభరణము?ఇదేమి కర్మ ఫలంబో!<br /><br />10<br />సురులు నసురులు మధించగ<br />విరసమున కడలి జనించెవిషమును మ్రింగెన్<br />హరి అడుగగ!పామా శం<br />కరుని ఆభరణము?ఇదేమి కర్మ ఫలంబో!<br /><br />పద్మ గొల్లపూడి గారు:<br />11<br />తలలోని నెలవంక, నుదుటి విబూదిరే ఖ,<br />చేతిలోని ఢమరుక, కంఠ మందు విషగుళిక,<br />నడుముకు పులితోలే కోక, మరి యివన్నియుగాక<br />అర్ధ నారీ రూపా మా శంకరుని ఆభరణం?<br /><br />శ్రీరామమూర్తి దగ్గుపాటి గారు:<br />12<br />కుమారుడేతెంచు నెడను<br />పామా శంకరుని ఆభరణముగ దాగెన్<br />అమృతకరుడు జట జొచ్చెన్<br />హైమ మనమున ముదమందు తల్లి నుతింతున్.<br /><br />13<br />హక్కున అర్ధాంగయె సతి<br />మక్కువతో నెత్తినెక్కె మరియొక సతియున్<br />ఎక్కడి పనుపున కంఠం<br />బెక్కెన్ పామా శంకరుని ఆభరణముగ?<br /><br />14<br />గిరిజాసూయన అర్ధశ<br />రీరమడుగ గంగయు నెలరాజిరుకు పడన్<br />గిరిజకు ముదము పామా శం<br />కరునికి ఆభరణము బిగి సడలిన కుందెన్ .<br />గమనిక: ఈ పై మూడు పద్యములు కంద రీతులతో కంద పద్యములుగా వ్రాయ నే చేసిన ప్రయత్నము. ఇందులో యతి పట్టించుకొనలేదు. మూడవ పద్యములో మూడవ పాదములో రెండవ గణములో ఒక మాత్ర ఎక్కువపడింది. మీరు విశ్లేషించి సవరించిన కృతజ్ఞుడ్ని. శ్రీరామమూర్తి.<br />--<br />15<br />అపర్ణ తపముచే అర్ధభాగము పొందె<br />పాపహరిణి గంగ శిరః స్థానము పొందె<br />ఏ పుణ్యప్రదమున శివకంఠమున్ పొందె<br />ఈ పామా శంకరుని ఆభరణముగ నుతి నొందె.<br /><br />16<br />ఉమాదేవి అర్ధనారీశ్వరి యై సృజించె దర్పణమున్<br />ఆ మహాదేవుని సందర్శించ, సతిన్ జూచె తర్పణమునన్<br />పామా శంకరుని ఆభరణము తోక భాగము తప్పె దర్పణమునన్<br />పామరులకు లభించె తమ దర్పము గాంచుటకు దర్పణమున్ .<br /><br />గమనిక: ఈ పై రెండు పద్యములు రగడలుగా నా ప్రయత్నము.పూర్తిగా ఫలించలేదు. ఆది ప్రాస అంత్య ప్రాస లతో కొంతవరకు కుదిరినది.<br />అన్ని పద్యాలలోని భావము ఛందస్సు పరిశీలించి మీ అభిప్రాయములు సవరణలు తెలియపరుప ప్రార్ధన. శ్రీరామమూర్తి.<br />...................<br />అనసూయ తాడేపల్లి గారు:<br />17<br />పామా శంకరుని ఆభరణం<br />ఉమా ఈశానుని అర్థభాగం<br />సామమే శివుని హృదయ రాగం<br />రాగాలలో రాజమే శంకరాభరణం.<br /><br />18<br />పామా శంకరుని ఆభరణం<br />కామా हम భవుని కిన్కరులం<br />అవుదామా సంగీతాభిమనులం<br />నేర్తామా రాగ శంకరాభరణం<br /><br />19<br />పామా శంకరుని ఆభరణం<br />ఆభరణమా శాంకరికి అర్థభాగం<br />అర్థభాగమా ఓంకార నాదానునసంధానం<br />నాదానునసంధానమే శంకరాభరణం.<br /><br />వెంకటరమణ పెద్ది గారు:<br />20<br />పామా శంకరునికి ఆభరణం<br />ఉమా పతి కంఠం అందు గరళం<br />భోళా శంకరుడు చేస్తాడు ముక్తి మార్గం సరళం<br /><br />21<br />త్రినేత్రుడు ఐనా లయకు కారణం<br />భక్తులన్దరకు ఆయన చరణమే శరణం<br />చేద్దాము సదా శివనామ స్మరణం<br />"ఇతి" వెంకటరమణం<br /><br />22<br />పామా శంకరుని ఆభరణం<br />విశ్వనాథుడు సినీ జగతికిచ్చినదీ ఆభరణం<br />సినీ ప్రపంచానికిది వాడని తోరణం<br />ఇంకెందరికో కావాలి అది ప్రేరణం<br />అర్థ రహిత సినిమాలు మన నెత్తికి "పామే" వారితో జరపాలి రణం<br />అందుకు మనందరం కడదామా కంకణం<br />కెనడా ప్రవాసాంధ్రుల భాషాసేవకిది ప్రమాణం<br /><br />శ్యామ సుందర రావు గారు:<br />23<br />శివుని ఆన లేనిదే చీమైనా కుట్టదనే<br />నిజం తెలుసుకున్న పాము<br />తానే అయిందా శంకరునికి ఆభరణం?<br /><br />24 <br />బంగారం ధర కలియుగం లో భగ్గు మంటుందని<br />ముందే తెల్సుకున్న శివుడు పామునే చేసుకున్నాడా ఆభరణం?<br /><br />25 <br />ఉష్ణం ఉష్ణేన శీతలం<br />అన్న నిజం తెలియని శివుడు<br />మంచుకొండనే చేసుకున్నాడు నెలవు<br />విషానికి విషమే విరుగుడు<br />అనే నిజం తెలిసున్న ప్రజలు<br />పామా శంకరాభరణం అని<br />సంశయించినా నమ్మక తప్పదు మరి<br /><br />26 <br />లయకారకుడైన శివుడు తనకు తపోభంగం కలుగకుండా<br />ఉండేందుకే ఈ పామా శంకరాభరణం?<br /><br />పావని పెద్ది గారు:<br />27<br />అమ్మ పార్వతికి ఏమిచ్చావు ఆభరణం?<br />చేయించావు పైపెచ్చు గంగావతరణం<br />అంబ తీర్చేది ఒక ఆర్తి<br />గంగ తీర్చేది దాహార్తి<br />వినాయకుడు కాగా గణాధిపతి<br />కార్తికేయుడే బాగైన సేనాధిపతి<br />ఈ శివ పరివారానికి "కలి పామా శంకరాభరణం "<br /><br />జయ భారతి బంధా గారు:<br />28<br />పామా శంకరునికి ఆభరణం<br />కాదు అది కుండలిని యొక్క నిదర్శనము<br />ఒక చేత త్రిశులము మరి ఒక చేత డ మరుకము<br />కలిగి ఉన్న త్రినేత్రునకు అవుదామా శరణము<br />ఓం నమః శివాయ ఓం నమః శివాయ చేద్దాము భజనము<br />రాగ సంగీతమే " శంకరాభరణము"<br /><br />RDL నరసింహ మూర్తి గారు:<br />29<br />కాలింది మడుగులో చిన్ని కృష్ణయ్య<br />పదఘ్ఘత్తనలుకు దిమ్మతిరిగిన కాలుడు<br />దిక్కుతోచక కైలాసంలో శరనువెడితే<br />శంభుడు ఆదరించిన - వోహో ఆ<br />పామ శంకరుని ఆభరణం.<br /><br />రాజారాం రాళ్ళభండి గారు:<br />30<br />పామా శంకరుని ఆభరణం - ఏమా సమస్యా పూరణం<br />కామా శంకరుని భక్తులం - చేయమా నమక పారాయణం<br />ఉమా శంకరుని అర్ధభాగం -చేయమా నివేదన పూర్తీ భాగం<br />పామేకదా శంకరాభరణం<br /><br />కళ్యాణి సింగరాజు:<br />31<br />పెద్దకోడుకుకి బొజ్జపైనే ఆభరణం<br />చన్నకొడుకు నాగ బంధన స్వరూపం,<br />సర్వజీవుల తత్వం తెలిసిన ప్రకృతి పురుషులకు<br />సుందరమే కదా పాము, శంకరుని ఆభరణం.<br /><br />శ్రీమణి విద్య పసుమర్తి:<br />32<br />రజారామా ! నీ సీతకు నీవిచ్చినది అరణ్యమా?<br />అద్వైతధామా ! రాధాశ్యామా రాధికకు నీ విరహమా ?<br />రమా రమణా ! రమకు నీ కానుక వియోగామా ?<br />అర్ధాంగి అయి అర్ధ భాగమైన ఉమా ? లేక<br />పామా ? శంకరుని ఆభరణం<br /><br />..................................................<br />విక్రమ్ సింగరాజు:<br /><br />పోయిన వీకెండ్ స్మిత కోసం Louis Vuitton hand bag కొందామని డౌన్టౌన్<br />వెళ్ళాను. Car park చేసి, eaton సెంటర్ వైపు మన సమస్యా "పూర్ణాలు"<br />నెమరువేసుకుంటూ, నాలో నేనే మాట్లాడుకుంటూ, వడి వడిగా నడుస్తుండగా, దారిలో<br />సాక్షాత్తు శ్రీనాధ కవిసార్వభౌముడు తగిలారు. చాటువుల పితామహుడ్నిచాటుగా<br />చూసి..ఆయనేనా కాదా అనుకుంటుండగా, ఆయన నా ఎదుటకు వచ్చి:<br /><br />"బూడిద బుంగావై, ఒడలి పోడిమిదక్కి, మోహంబు వెల్లనై<br />వాడల వాడాలన్ దిరిగి వారున్ వీరున్ 'చొ చొ చోయ్' అనన్<br />గోడల గొందునన్ దిగి గూయుచునున్నావు, ఓ toronto లో<br />గాడిదా! నీవునున్ కవివి గావు గదా? అనుమానమయ్యడిన్"<br /><br />...అన్నారాయన.<br /> నేను వెంటనే భుజాలు తడుముకుని, "అబ్బెబే..ఛ ఛ!<br />అయో! సమస్య అందించడం వరుకే నేను చేసింది. నాకంతకు మించి పాండిత్యం<br />లేదండీ. మా తెలుగు వాహిని లో పద్మ గొల్లపూడి గారు అనే ఆవిడ ఉన్నారు.<br />ఆవిడండీ కవి అంటే. ఆవిడ ఇటీవల చేసిన సమస్యా పూరణ చాలా అందంగానూ, చమత్కారం<br />గానూ ఉంది. ఆవిడ సాహిత్యపు contributions ఇదే విధంగా మా సభ్యుల<br />experience ని enrich చేయాలని నా ఆశ. నాకంత scene లేనే లేదండీ". అన్నాను.<br /> "అలాగే, శ్రీ రామమూర్తి దగ్గుపాటి అనే ఉద్దండులు,<br />మాకు తెలుగు సాహితీ లోతుల్నీ, ఛందో రీతుల్నీ నేర్పుతున్నారు. వారు రగడ గా<br />చేసిన 'అపర్ణ తపముచే అర్ధభాగము పొందె' పూరణాపద్యం పరమోత్కుష్టంగా ఉంది.<br />వారిది కదా సరస్వతీ కటాక్షమనిన? ఏ నాటికైనా వారి పాళీ నుండీ కారే సీరా<br />పరిమళం నాకు అంటే అవకాశం ఉందేమో గానీ..ఇప్పటికి మాత్రం నేను కవిని<br />కానేకాదండీ." అని గట్టిగా చెప్పేశా.<br /> "ఒహో! నేర్చుకుంటున్నాను అన్నావు గా పండితుని వద్ద.<br />అయితే ఇకనేం. తెలుగు ఏ మాత్రం వంటికి నాకిందో నేనూ చూస్తాను. నువ్వు కూడా<br />ఒకటి వదులు. ఊమ్..అందుకో" అని తెగ బలవంత పెట్టేశారు. సరే 'ఎలాగూ "గాడిద"<br />అని అననే అన్నారు, ఇంకేమనగలరు లే?' అన్న ధైర్యంతో ఆశువుగా మొదలెట్టాను:<br />(33)<br />"చేగట్ల పై పొర్లు బురద కొయ్య,<br />ముంగిట్ల ముగ్గు చెరుపు పొడల కట్ల,<br />మొగలి మాటుల నక్కు నల్లత్రాచు, ఏ<br />నాగైననేమి, పామా శంకరుని ఆబరణం? "<br /><br />.....అన్నాను. ఆయన ముఖంలో యేవో రంగులు మారాయి.<br />(34)<br />"ఖీంకారము చేయు కింకరుని కడకు పంపు<br /> వంకరల పామా శంకరుని ఆభరణం<br />భస్మదిగ్ధకలేబరా! నీ భీకరాకారపు ఖారము<br />ఉడుకారనీయకుండెన్, నిరాకార రూపాన సాక్షాత్కరింపవో"<br /><br />......అని రెండొవది ముక్కి: "పై పద్యంలో 4th line లో 'నిరాకార' బదులు<br />'నిర్వికార' కూడా వాడచ్చునేమో నండీ." అంటూ అమాయకం గా ఆయన వైపు తిరిగాను.<br />ఆయనలో యేవో అవ్యక్త వికారాలు. అవి గమనించనట్టు, మూడో పద్యం లంఖించేశాను<br />ముగిద్దామని:<br />(35)<br />"పుర్రెల దండా అంబకు హారం<br />జెర్రిగొడ్డు పామా శంకరుని ఆభరణం<br />కర్రె గున్న సిరమా తనయుని ముఖం<br />వెర్రి పట్టెనో ఏమో శైవ దైవములకున్? "<br /><br />....అన్నాను. అంతే! "అంత మాటన్టావురా ఖరాధమా" అంటూ విరుచుకు పడ్డారు.<br />నేనూ లింగాధారినేనండీ అని ఎంత చెప్పినా కనికరించరే? యతి ఉండని, ప్రాస<br />ఉండని, మతి ఉండని, గణం ఊసు ఉండని, రసరమ్యమైన భావం ఉండని నా పద్యాలను విని<br />గౌడ డిండిమభట్టు drum పగలగొట్టినట్టు పగలగొట్టారు నా బుర్ర. ఇక మీ<br />వంతు!!<br />........................<br /><br />ఇలా ముగిసింది మా రెండో పద్యాలతో "రణం" శీర్షిక...వెరసి 35 పూరణలతో.<br /><br />కవితానందామృత మాధుర్యరుచిని తెగ జుర్రిన తన్మయత్వం లో,<br />౩విక్రమ్<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-4356169635033715155?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>విక్రమ్http://www.blogger.com/profile/10638637439364506835noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-20653099117024474012011-09-16T15:38:00.002-04:002011-09-16T15:41:43.153-04:00తెలుగు వాహిని లిటరరీ అసోసియేషన్లో కొన్ని నెలల క్రితం "రెండు నిమిషాలు తెలుగులో మాత్రమే మాట్లాడుదాం!" అనే ఆటను (ఇంగ్లీష్ పదాలు దొర్లకుండా) ఒక సభ్యుడు ప్రవేశ పెట్టారు. దీనికి రెస్పాన్స్ గా నేను ఊరికే కవ్విస్తూ ఒక email పంపించాను. ఏమని అంటే:<br /> "ఐడియా చాలా బాగుంది. ఐతే ఇంగ్లీష్ మీదేనా మీ యుద్ధం? ఆంగ్ల పదాలే కాక...పెర్షియన్ మరియు సంస్కృత పదాలు కూడా తీసేస్తే కదా మనకి అచ్చ తెలుగు వచ్చేది? మన అమాయకత్వం వల్ల మనం తెలుగు అనుకునే ఎన్నో మాటలు తెలుగువే కాదు. కాబట్టి, "javaabu", "asalu", "roju", "aasara", "rujuvu" లాంటి<br />పెర్షియన్ పదాలు..."anandam", "santhosham", "bhayam", "dhukkam", "bhaasha" లాంటి సంస్కృత పదాలు...కూడా వాడకూడదు. అప్పుడు చూద్దాము "అచ్చ తెలుగు చిచ్చరపిడుగు" బిరుదు ఎవరు పొందుతారో. ఏమంటారు? పోరు కి సిద్ధమా?"<br /><br />దీనికి జవాబు గా మరొక సభ్యుడు: "అయ్యో...ఇన్నాళ్ళూ తెలుగు భాషలో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, ఆంగ్లం కాని పదాలన్ని తెలుగే అనుకున్నా ను. అది కాదని ఇప్పుడు తెలిసింది. ఈ సందర్భం లో సరదాగా కాస్సేపు సభ్యులెవరైనా ఈ సమస్యా పూరణం గావించగలరేమో చూడండి: "అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియే త్రివిక్రమ సింగరాయా"<br /><br />దీనికి response గా సభ్యులు వెను వెంటనే ఈ క్రింది పూరణలు పంపించారు. mind you , సభ్యుల లో అధిక శాతం ఏ పద్యమూ ఇంతక ముందెన్నడూ రాసి ఎరుగరు.<br /><br />మధుబాల గారు :<br />1 ) అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియే త్రివిక్రమ సింగరాయా<br />పర్షియన్, ఉర్దూ, సంస్కృతాల మేలు కలయక దీని తస్సదియ<br />అసలు కన్నా వడ్డీ మరెంతో ముద్దురా<br />అందుకే తెలుగు ఇటాలియన్ అఫ్ ది ఈస్ట్ రా!<br /><br />2 ) ఆంద్ర దేశమున అశాంతి చెలరేగే<br />ఆంధ్రా తెలంగాణా అంటూ విభజనలు సాగే<br />భాషలో పొత్తుంది కానీ ప్రాంతాలలో లేదా<br />అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియే త్రివిక్రమ సింగరాయా!<br /><br />3 ) దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స అని పల్కే కృష్ణ దేవరాయ<br />అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియే త్రివిక్రమ సింగరాయా<br />మన భాషలో తెలుగు లెస్సో మొరో తెలవలే<br />దీని అమ్మి తుమ్మి నేడే తెల్చవలె<br /><br />సత్యంగారు:<br />రక్తమునందు పలుగ్రూపులు సహించలేని వ్యక్తులలో నొకండు<br />ట్యాంకుబండుపై విగ్రములు గూల్చిన నిక్రుష్టులలో నొకండు<br />చక్కటితన తెనుగు తల్లికే శీల పరీక్షల్ గావింప జేసి<br />అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియే, త్రివిక్రమ సింగరాయా<br /><br />హనుమంత రావు గారు:<br />దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స అని పలికే ఆనాటి కృష్ణ దేవరాయ;<br />తెలుగు భాషయందు పర భాషను లెస్సు చేయమని పలికే ఈనాటి విక్రమ సింగరాయ<br /><br />రవిచంద్ర వారణాసి గారు:<br />తెగనితెనుగుభాష, బానిసత్వవిముక్తపోరాటమ్నాది<br />తేలనితెనుగుస్వార్దానికితల్లినేమార్చగలపౌరుషమ్నాది<br />తెలిసితెనుగుఆస్తులనుపోగొట్టుకుంటున్నమూర్ఖత్వమ్నాది, అక్కటా! ఆ(<br />తెనుగుతెనుగుకాదనియే, త్రివిక్రమసింగరాయా<br /><br />స్మిత వేమ్పాటి గారు:27 మాత్రలతో ప్రయత్నం:<br />తెనుగు దేశమంత సంచారమొనర్చి యె ల్లజనుల తోడ<br />తెనుగున మాటలాడి మిశ్ర భాషతొ విసుగు చెంది, అక్కట!<br />తెనుగు తెనుగు కాదనియె త్రివిక్రమ సింగరాయ, అచ్చమగు<br />తెనుంగు భాషయన్న యాతనికెంత యెనలేని మక్కువో!<br /><br />III UIUI UUIIUI UIIII UI = 27<br />IIII UIUI UI UII III UI UII = 27<br />III III UIII IUII UIUI UIII = 27<br />IUI UIUI UIIUI IIUI UIU = 27<br /><br />మాలతిగారు:<br />ఇన్నాళ్ళు ఇతర పదములు కలిసినా తెలుగు తీయదనము తగ్గదాయే<br />దీని సిగ తరగ ఈ ఆంగ్ల పదములు తో తెలుగు రూపమే మారిపోయే<br />కలుపు కుందామంటే కలవ కున్నదయ్యా, కావవయ్యా, ఓ సింగరాయ<br /><br />శ్రీరామం దగ్గుపాటి గారు: <br /> 1 ) తీపిగల సర్వనదుల నీరుసంద్రమున కలసి<br /> తీపి కోల్పోయి ఉప్పనైనట్లు,సర్వభాషల<br /> తీపి, తేనెయగు తెనుగుతల్లికి వికటమై<br /> తీపితొలెగె, అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియె త్రివిక్రమ సింగరాయా.<br /><br /> 2 ) ఆరు రుచుల భోజనంబు తెలుంగులకు పసందౌ రీతిన్<br />ఆరు రుచుల పచ్చడి తెలుగులకు యుగాదినాట మొదటి<br />ఆరగింపైనటుల ఆరేమిటి అరవై భాషల కటుతరమిశ్రమైన నేమి సు<br />స్వర తేనెయగు తెనుగు తెనుగే అక్కటా! తెనుగు తెనుగు కాదనియె త్రివిక్రమ సింగరాయా.<br /><br />3 ) పెక్కు భాషా పదముల ధాతువులంగొని, తెలుగు ప్రత్యయముల్<br />మిక్కిలి సొంపుగ పొందుపర్చి సంతసముగ చేర్చుకొనెగదా<br />అక్కున కన్నతల్లివలె అభాగ్యులైన సంకర భాషలను<br />అక్కటా తెనుగు తెనుగు కాదనియె త్రివిక్రమ సింగరాయా.<br /><br />త్రివిక్రమ్ గారు:<br />Fantastic!! I never thought that a small teaser email from me could inspire such<br />tasteful literature. I should thank Sai Prasad garu for firing the<br />pot, and Madhu Bala garu, Malathi garu, Smitha garu, Hanumantha Rao<br />garu, Satyam garu, Ravi Chandra గారు అండ్ అల్ others for stirring it. Anyway, I now<br />make a trifling attempt to extend my original thought to conclude this<br />thread:<br /><br />గోండ్ కొండ కోయ మండ పర్జి గడబ కొలమి పెంగో నైకి కువిల పెద్దన్నే తెనుగటా!<br />ఆంగ్ల సంస్కృత పర్షియన్ సంకరాన కల్గిన మనం బాసాడె కొత్త తెనుగు, అక్కటా!!<br />ఈ తెనుగు తెనుగే కాదనియె త్రివిక్రమ సింగరాయ!!!<br />.................<br />ఇలా జరిగింది అనమాట అప్పటి మా పద్యాలతో"రణం"!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-2065309911702447401?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>విక్రమ్http://www.blogger.com/profile/10638637439364506835noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-77537229759198597832011-07-23T14:48:00.002-04:002011-07-23T14:51:26.700-04:00మూడు అంచలుగా నిర్మించబడిన "అమరావతీ " బౌద్ధస్ధూపం యొక్క త్రవ్వకాలలో బయల్పడిన ఒక రాతిపలక మీద "నాగబు" అనే పదముందనీ, అదే శాసనాలలోకి ఎక్కిన మొదటి తెలుగు పదమనీ వేటూరి ప్రభాకరశాస్త్రి గారు ప్రకటించిన విషయాన్ని "తెలుగు వాహిని" లో మన గురువు గారు శ్రీరామమూర్తి దగ్గుపాటి గారు ప్రస్తావించారు కదా! దీనిలో కొత్త మెలిక ఏమిటంటే, ప్రభాకర శాస్త్రి గారి ప్రకటనతో నేటి పురాతత్వ శాస్త్రవేత్తలు స్వల్పముగా విభేధిస్తున్నట్లు ఈ మధ్య కొన్ని సంబంధిత రచనలలో చదివాను. "దీనికి కారణం అమరావతి లో దొరికిన చాలా శాసనాలలో చాలా చోట్ల 'నాగబుధనిక', 'నాగబుద్ది' లాంటి పేర్లు కనిపిస్తాయని, 'నాగబు' అనే మాటతో దొరికింది ఒకే రాతి ఫలకంలోని ఒక ముక్కయని, 'నాగబుధనో', 'నాగబుధనికా', లేదా 'నాగబుద్ధీ' లాంటి మాట గల శాసన శిలాఫలకం పగిలిపోగా "నాగబు" అనే భాగం ఉన్న ముక్క మాత్రమే లభించి ఉండవచ్చునన్నది వారి పరిశోధనాసారం" అంటారు ఆచార్య వెలమ సిమ్మన్న. దీనిని ప్రొఫెసర్ పేర్వారం జగన్నాథం గారు కూడా బలపరిచారు. దీని మీద ప్రచురింప బడిన కొత్త పరిశోధనల వివరాలు ఎవరికైనా తెలిస్తే తప్పక క్రింద కామెంట్స్ లో తెలుపగలరు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-7753722975919859783?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>విక్రమ్http://www.blogger.com/profile/10638637439364506835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-45217358332820469962011-07-13T18:51:00.006-04:002011-07-22T11:23:49.371-04:00నాకూ ఈ మధ్యే తెలిసింది తెలుగు లో "పంచ కావ్యాలు" అని ఏవో ఉన్నాయనీ, సాహిత్య పరంగా విజ్ఞుల మెప్పు పొంది, తెలుగులో తలమానికంగా నిలిచిపోయాయనీ. ఇంతకీ ఆ అయిదు ప్రబంధాలు ఏమిటీ అని శోధిస్తే, అవి:<br /><br />1) అల్లసాని పెద్దన వ్రాసిన "మను చరిత్ర"<br />2) తెనాలి రామకృష్ణ వ్రాసిన "పాండురంగ మహత్యం"<br />౩) శ్రీ కృష్ణ దేవ రాయుడు వ్రాసిన "ఆముక్తమాల్యద"<br />4) రామ రాజ భూషణుడు వ్రాసిన "వసు చరిత్ర"<br />5) చామకూర వెంకటకవి వ్రాసిన "విజయ విలాసము"<br /><br />అని తెలిసింది.<br /><br />ఇవన్నీ కూడా విజయ నగర సామ్రాజ్య సాంస్కృతిక విప్లవ వైభవానికి నిదర్శనాలు. తెలుగు జాతికి అపురూప నిధులు. వీటిలో "ఆముక్తమాల్యద" ఇదివరకు తెలుగు వాహిని లో మనం చదువుకున్నాము. ఆముక్తమాల్యద వ్రాసిన కృష్ణదేవరాయల (1514) గారి ఆస్థానం లో అల్లసాని పెద్దన మరియు తెనాలి రామకృష్ణలు కొలువు చేసిన విషయం మనందరికీ తెలిసినదే. కృష్ణదేవరాయలి తరువాత అచ్యుత దేవ రాయలు, తరువాత సదాశివ రాయలు, తరువాత ఆలియ రామ రాయలు పరిపాలించారు. (Note : ఆలియ అంటే అల్లుడు)<br /><br />ఈ ఆలియ రామ రాయలి వద్ద కొలువు చేసినందుకు "భట్టు మూర్తి" అనే కవి గారికి "రామ రాజ భూషణుడు" అని బిరుదు వచ్చిందిట. 1565 లో తళ్లికోట యుద్ధంలో అహ్మద్నగర్, బీదర్, బీజాపూర్ మరియు గోల్కొండ నవాబుల కూటమి చేతిలో ఓడి, ప్రాణాలు కోల్పోయాడు రామరాయలు. అతని తమ్ముడు, కృష్ణదేవరాయలి మరో అల్లుడు అయిన తిరుమల దేవరాయలు, రాజకుటుంబం తో పాటు రాజపోషకులనీ, అపార విజయనగర సామ్రాజ్య ఖజానానీ కూడా సురక్షితంగా అనంతపురం జిల్లా "పెనుగొండ"కు తరలించాడు. అక్కడ మళ్ళీ సామ్రాజ్యాధిపతిగా వెలసి, పరిపాలించాడు. 1570 లో, ఈయన కొలువులో రామరాజ భూషణుడు "వసు చరిత్ర" అనే ప్రభంధాన్నిరచించాడు.<br /><br />అయితే, విజయనగర రాజుల సేనా నాయకులందరూ మన తెలుగు "నాయకు" లే. నేటి తెలంగాణా ప్రాంతం ఢిల్లీ సుల్తానుల వశం అయ్యాక, ఓరుగల్లు సంస్థానం వదిలి విజయనగరం చేరిన వారు వీరు. మహా శౌర్య పరాక్రమాలే కాదు, కళాసక్తి కలవారు కూడా. వీరినే, విజయనగర రాజులు "మిలిటరీ గవర్నర్లు" గా తమ సామంతాలైన కేలడి, తంజావూరు, గింగీ, కాళహస్తి, చిత్రదుర్గ, బేళూరు, చెన్నపట్న, వెల్లూరు, రాయదుర్గ మరియు కాండ్య (Kandy , శ్రీలంక), దాదాపు దక్షిణ భారత దేశమంతా నియమించారు. వీరు తెలుగు వారు కావడం, తెలుగుకి వీరి ఆస్థానాలలో పెద్ద పీట వెయ్యడంతో, తెలుగు భాషా ప్రాభవం ఆంధ్రేతర దక్షిణ భారతదేశంలో బాగా విస్తరించింది. ఈ నాటికీ అందుకే తమిళనాడు, కర్ణాటకలలో ఎంతో మంది తెలుగు వారు కనపడతారు (including త్యాగరాజు, etc.). ఈ నాయక రాజులలో ఒకరైన తంజావూరుకు చెందిన రఘునాథ నాయకుని ఆస్థానం లో, 1600 -1635 మధ్య, "చామకూర వేంకట కవి" గారు "విజయ విలాసము" అనే ప్రబంధాన్ని వ్రాసారు.<br /><br />ఈ విధంగా విజయనగర రాజుల కృషి చలవనే మనకు ఈ అయిదు ఆణిముత్యాల్లాంటి కావ్యాలు లభ్యమైనాయి అనడం లో అతిశయోక్తి లేదు. వారికి నా కృతజ్ఞతాపూర్వక నివాళులు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-4521735833282046996?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>విక్రమ్http://www.blogger.com/profile/10638637439364506835noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-27272068167879367802010-08-05T13:33:00.005-04:002010-08-05T16:51:48.303-04:00ఒకసారి వేసవి సెలవులకు మా పెద్దబ్బాయి, కోడలు, ఇద్దరు మనవరాళ్ళతో టొరంటో వచ్చాడు. మా అమ్మాయి, చిన్న అబ్బాయి ఇక్కడే వుండటం వల్ల మా కుటుంబం మొత్తం కలిసామాన్నమాట. అందరం కలిసి ఆట పాటలతో కాలక్షేపం చేస్తున్నప్పుడు మా పెద్ద కోడలు ఒక ఆట మొదలు పెట్టింది. అందరం తెలుగులోనే అంటే ఒక్క ఆంగ్ల పదం కూడా దొర్లకుండా అచ్చ తెలుగులోనే మాట్లాడాలన్నమాట. ఎవరైనా పొరపాటున ఒక్క ఆంగ్ల పదం వాడినా వారు ఓడిపోయినట్లే . అలా చివరికి మిగిలినవారు గెలిచినట్లు. ఎవరికివారు ఎదుటివారు ఆంగ్లం మాట్లాడే విధంగా సంభాషణ పొడిగించి ఓడించటానికి ప్రయత్నించాలి. మా కుటుంబంలో మాచిన్నబ్బాయి, మా మనుమడు తప్ప మిగిలినవారంతా బాగా తెలుగు మాట్లాడగలిగిన వారే. మేము భారతదేశం లోనే వున్నా కేరళ రాష్ట్రంలో స్థిరపడటాన మా పిల్లల తెలుగు అంతంత మాత్రమే. అందుకే ప్రత్యేకంగా ఏరికోరి పదహారణాల అచ్చ ఆంధ్ర ఆడపిల్లలను మా కోడళ్ళుగా తెచ్చుకున్నాము. ఆట మొదలుపెట్టాకగాని ఎంతకష్టమో తెలిసిరాలేదు. మనం దినసరి ఎన్ని ఆంగ్ల పదాలు వాడుతామో అనిపించింది. కొన్ని మాటలకి సరైన తెలుగు పదాలు కూడా దొరకలేదు వెంటనే. చాలా బాగా ఆనందించాము. హేమాహేమీలనుకున్నవారంతా ఒక్కొక్కరే ఓడిపోయాం.<br /><br />చివరికి గెలిచినవారెవరో తెలుసా?<br /><br />తెలుగులో చాలా తక్కువ అనుకున్న మా మనవడు, రెండవ స్థానంలో మా చిన్నబ్బాయి.<br /><br />ఉదా : మా మనవరాలు తల దువ్వుకున్న విధానం చూపించి ఇదేమిటని అడిగినప్పుడు 'గుర్రం తోక ' అని వెంటనే సమాధానం చెప్పటం.<br />మీరు ఎలా ప్రయాణం చేసారు అని అడిగినప్పుడు ' ఇంధనం సహాయంతో ఒకాయన నడుపుతున్న ఆరు చక్రాలు వున్న బండిలో' అని టక్కున సమాధానం చెప్పటం లాంటివి.<br /><br />పద్మ గొల్లపూడి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-2727206816787936780?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>పద్మ గొల్లపూడిhttp://www.blogger.com/profile/12574892529425268243noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-2130894335839576752010-07-27T16:36:00.001-04:002010-07-27T17:45:14.629-04:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">మనం కొన్ని పదాలు, వాక్యాలు, భావాలు, వింటుంటాము&nbsp; కానీ లోతుగా పరిశోధించం. పరి</span></span><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">శో</span></span><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">ధించడానికి ప్రయత్నం కూడా చెయ్యం. పైపైన తెలిస్తే చాలనుకుంటాము. అంతరార్ధం తెలియక పోయినా పర్వాలేదు అనుకుంటాము. కాని, ఒక్క సారి మనకి తెలియని అంతరార్ధం - అది ఎంత చిన్న విషయమైనా కావచ్చు - తెలిస్తే, ఎంత ఆనందంగా, గర్వం గా ఉంటుందో ఈ మధ్య నే నాకు స్వయం గా అనుభవం అయ్యింది. అది తెలిసిన తర్వాత - ఇంత చిన్న విషయం ఎప్పుడూ ఎందుకు విశ్లేషించ లేదా - అనిపించింది.</span></span></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><br /></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">ఈ మధ్య - మా పెద్ద వాడికి గ్రేడ్ 9 ఇంగ్లీష్ poetry&nbsp; ప్రాజెక్ట్ లో హెల్ప్ చేస్తూంటే,&nbsp; ఒక మాతృ భాష (తెలుగు)&nbsp; పద్యాన్ని ఆంగ్లం లోకి అనువదించి, మన మాతృ భాష గురించి ఒక రెండు వాక్యాలు రాయాల్సిన అవసరం పడింది.&nbsp;&nbsp;</span></span></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">మన మాతృ భాష గురించి ఎన్నాళ్ళు గానో వింటున్న ఒక పోలిక "తెలుగు ఈస్ ద ఇటాలియన్ అఫ్ ది ఈస్ట్" అని రాయమని చెప్పాను.</span></span></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><br /></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">కాని ఎందుకలా అంటారో అని మా పెద్దాడు అడిగితే - సమాధానం చెప్పలేక పోయాను. ఎందుకంటే - నాకే తెలీదు.&nbsp; ఇద్దరమూ కలసి&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Telugu_language">వికీపీడియా</a></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">&nbsp;లో వెతికాము. ఒక సమాధానం తెలిసింది.&nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">ఇటాలియన్ లొనూ తెలుగు లొనూ చాలా పదాలు అచ్చులతో&nbsp; (వొవెల్స్&nbsp;తో) అంతం అవుతాయట.&nbsp; ఉదాహరణకి -&nbsp; పిజ్జా (అకారంతం), macaroni (ఇకారాంతం) ఇవి ఇటాలియన్ భాష పదాలు.&nbsp; మన తెలుగు లోనూ అంతే కదా - కిటికీ (ఇకారాంతం), అటక (అకారాంతం) తదితరాలు.</span></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><br /></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;">విషయం చిన్నదే కావచ్చు; మనలో చాలా మందికి తెలిసినదే కావచ్చు.&nbsp; కాని - నాకు తెలీదు. ఈ సందర్భంలో జిడ్డు కృష్ణ మూర్తి గారు తరచుగా చెప్పే ఒకే ఒక తత్త్వం గుర్తుకొస్తుంది.&nbsp;</span></span></div><div style="line-height: 18px; margin: 0pt;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"><span style="font-style: normal; font-weight: normal;"></span>"తెలియకపోతే - శోధించు".</span></div></span></span></span></span></span><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-213089433583957675?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>సోమయాజుల సాయిప్రసాద్http://www.blogger.com/profile/16724574218753717664noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-62672191435595509102010-07-26T19:55:00.004-04:002010-07-27T22:12:11.858-04:00"ఆగు"...<br /><br />పలక బలపం పట్టుకుని తలవంచుకుని బ్లాగ్ లోకి అడుగు పెట్టబోతున్న నేను గతుక్కుమని ఆగాను.<br /><br />ఎదురుగా సింహం లాంటి సత్యం మాస్టారు...<br /><br />"బ్లాగ్ తెరిచి ఎన్నాళ్ళు అయ్యిందో తెలుసా?" కంటి చూపు తోనే వొణుకు పుట్టించేలా ఉన్నాయి మాస్టారి కళ్ళు.<br /><br />"సుమారు, పదిహేను రోజులయిన్దనుకుంటా"...బయటికి అన్నానో నాలో నేనే అనుకున్నానో తెలియదు.<br /><br />"ఇది బ్లాగ్ అనుకున్నారా సినిమా theatre అనుకున్నారా...ఓపెన్ అయ్యిన పదిహేను రోజులకి రావడానికి..."<br /><br />తలెత్తి చూసే ధైర్యం చాలలేదు నాకు...<br /><br />"ఊఁ...సరే....లోపలి వెళ్లి కూచోండి" గదమాయించారు సత్యం మాష్టారు.<br /><br />బ్రతుకు జీవుడా అని నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ ఫస్ట్ బెంచ్ మీద కూర్చోవడానికి వెళ్ళబోతున్నాను.<br /><br />"ఇంతకూ, బ్లాగ్ లో రాయడానికి ఏం తెచ్చారు?" కంచు లా మోగింది మాష్టారి కంఠం.<br /><br />మెల్లిగా ఒడికాన్చుకున్న పలకని మాష్టారి వైపు తిప్పి చూపించాను.<br /><br />ఇక ఏ క్షణం లో నైనా తుఫాన్ తప్పదనుకున్నా!<br />"హ..హ..హ..హ.."<br />సత్యం మాష్టారు పగలబడి నవ్వుతున్నారు..<br /><br />నేను చిన్నగా నవ్వాను - నా పలక మీద రాతని తలుచుకుని.<br /><br />ఇంతకూ ఏం రాసానంటే - ఒకానొకా సినిమా లో రజని కాంత్ డైలాగ్<br /><br />"లేట్ గా వచ్చినా...లేటెస్ట్ గా వస్తా."<br /><br />(కొసమెరుపు: సత్యం గారు పదిహేను రోజుల కిందటే చెప్పినా, బ్లాగ్ లోకి లేట్ గా ఎంటర్ అయ్యిన్నందుకు నా మీద నేను వేసుకున్న satire ఇది).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-6267219143559550910?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>సోమయాజుల సాయిప్రసాద్http://www.blogger.com/profile/16724574218753717664noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-73960382804784057442010-07-21T10:42:00.042-04:002010-07-29T10:41:00.209-04:00<span style="font-size:small;">ఎక్కడ ఏమని మొదలుపెట్టి ఎలా రాయాలో తెలియని ఒకానొక అయోమయ అవస్థ.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">మా ఊరు అందమైనది, మరింత అందమైన అనుభవాలను కూడా మరపురాని స్మ్రుతులుగా మిగిల్చి ఇచ్చింది. నేను విజయవాడలో పుట్టి పెరిగాను. (బాల్యం కొంతవరకు ముంబై మహానగరంలో ) విజయవాడ మారిస్ స్టెల్లా కాలేజీలో చదువుకున్నాను. వివాహమైనది, 'అమ్మ' అనిపించుకున్నది అక్కడే. ఇరవైఇదు వసంతాల పూర్వం జీవితంలో జరిగిన అద్భుత సంఘటలన్నిటికి సాక్షీభూతం ఆ ఊరు.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">మల్లెపూలు, మామిడిపళ్ళు (జాతి పెద్ద రసాలు) ఇంకా చక్రకేళి అరటిపళ్ళని, కొబ్బరిబొండాలను, నిమ్మకాయ సోడాలను పుష్కలంగా అందించిన ఊరు. శాంతంగా పారే మా కృష్ణవేణి, ఆ నదీమతల్లికి ఇటు ఒడ్డున ఇంద్రకీలాద్రి, ఆపైన కనకదుర్గ మల్లికార్జునులు, అటు ఒడ్డున సీతానగరం, మధ్యన ప్రకాశం బారెజ్, సూర్యోదయాలు--సంధ్యాసమయాలు, ఎన్నెన్ని మధురమైన జ్ఞాపకాలు అనుభూతులు. సీతానగరం ఒడ్డున నిలబడి క్రిష్ణమ్మతల్లి చల్లగా కాళ్ళు తడుపుతుంటే ఎదురుకుండా సూర్యాస్తమయం నా చుట్టూ కెంజాయ రంగు పులుముతుంటే వెనుకనుండి ఎత్తైన కొండమీదనుండి ఆంజనేయస్వామి గుడిలో గంటలు మోగుతూ ఉంటే ఆ శబ్దము ఈ దృశ్యము కలిసి మనస్సుని పూర్తిగా వశం చేసుకుని ఇంతకంటే అమోఘము ఇహము పరమూ ఏమీ ఉండవని అనిపించేది.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">అమ్మడూ, పాపాయి, ఒసేయ్ అనే పిలుపులు, అన్నదమ్ములు, అక్కయ్యలు, అత్తలు, మావయ్యలు, బాబాయిలు, బంధువులు, రాకపోకలు, ఎప్పుడూ పండుగలు సందడి. తాతగారి ఊరు తెనాలి. అక్కడ పెద్ద డాబా ఇల్లు, చుట్టూ వనం లాగ వ్యాపించిన వృక్ష సంపద, మామిడిచెట్లు, బాదం, సపోటా, కొబ్బరి, పారిజాతం చెట్లు, వాటి చుట్టూ ఆటలు. నెయ్యి, జీడిపప్పు, కరివేపాకు మాత్రమే వేసి చేసిన వేడి వేడి ఉప్మా ఆకుపచ్చని బాదం ఆకులలో వేసి అత్త వడ్డించడం బారులు తీరి పిల్లలందరమూ కూర్చుని బుద్ధిగా తినటం, జామ చెట్లెక్కి పడిపోవటం, బొమ్మల వివాహాలు విందులు, రాత్రిళ్ళు డాబా మీద వెన్నెట్లో పడుకుని నక్షత్రాలు లెక్కపెట్టడం, కొబ్బరి ఆకులతో సన్నాయి నొక్కులు, అత్తలు సంగీత సాధన చేసుకోకుండా అల్లరి పెట్టటడం ఇవన్నీ చాల తీయని స్మృతులు. పెద్ద కుంపట్లో బొగ్గులమీద ఫ్రెష్ గోధుమపాలు మంచి నెయ్యితో చేసిన అమ్మ చేతి హల్వా --- ఆ బలమే ఉందేమో కొంచెం ఇంతవరకూ. ఇంత ఘోష ఎందుకంటే ఇవన్నీ నా పిల్లలకు అందించలేకపోతున్నాని.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">నాకు విపరీతమైన పరిశుభ్రత. మా నాన్నగారు ఒకింత మెచ్చుకున్నా నా శుభ్రతకు, అప్పుడప్పుడు కోపం చేసుకునేవారు. ముందు ముందు జీవితంలో చాల కష్టపడతావు, పిల్లలతో కుదరదు అని. కెనడా వచ్చాక నాకు నచ్చిన ముఖ్యమైన విషయం అది. విశాలమైన రోడ్లు చెత్త లేకుండా, గార్బేజ్ మెయిన్టెనెన్సు, క్రమశిక్షణ, చాలా వరకు నిజాయితీ. ఈ విషయాల గురించి తీవ్రమైన వాద ప్రతివాదాలు చేయవచ్చు, మన ఇండియాలో బీదరికము + జనాభా ఇంత క్రమశిక్షణ మరియు శుభ్రత కుదరదూ అని. కాని ప్రతి వ్యక్తికీ స్వాభావికంగా జన్మతః పైన చెప్పినవి ఉంటె మిగిలిన వాదమంతా దండగ.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ఇక్కడ ఉత్తర అమెరికా ఖండంలో స్థిరపడిన చాల కుటుంబాలు వారి పెద్దలు వెనక్కి ఇండియా వెళ్ళలేమని, వెళ్ళినా అక్కడ ఉండలేమని, ఊరికే చుట్టపుచూపుగానో, తీర్ధయాత్రలకనో వెళ్ళడమే తప్పించి అక్కడికి వెళ్లి ఏమి చేస్తాము అని వారి వారి అభిప్రాయాలను చాల సూటిగానే తెలియచేసారు. నేను మొదట్లో చాల ఆశ్చర్యపోయాను, మనం పుట్టి పెరిగిన దేశానికి వెనక్కి వెళ్లి ఉండలేమనే పరిస్థితి ఏమిటీ అని? అవగాహనకు అందని విషయం అయ్యింది. సాంకేతికంగా ఇంత అభివృద్ధి ఉన్న దేశంలో జీవితాన్ని గడుపుతూ ఎనలేని సౌకర్యాలకు అలవాటు పడ్డ మనసు వయసు ఒక్కసారిగా ఇండియా వెళ్ళాలి, మనవాళ్ళ మధ్య కొన్నాళ్ళు గడిపి రావాలి అని ఎందుకని ఎనిపిస్తుంది? ఇండియా వెళ్లి వార్ధక్యం గడపాలి అని ఎందుకు నిశ్చయం చేసుకోలేకపోతున్నాము? సామాజిక కట్టుబాట్లకి, సాంప్రదాయ పద్ధతులకు కట్టుబడి ఉండలేక? వాతావరణ కాలుష్హ్యమని, అవినీతి అని ఎవరిని మభ్యపెట్టుకోవడము? పిల్లలు అందరూ ఇక్కడే ఉంటే మేము ఇండియా వెళ్లి ఏమి చేస్తామండీ అని కొందరి ఉవాచ. మన దేశం వెళ్లి అక్కడికే మన పిల్లలను గ్రాండ్స్ ను పిలిపించి అక్కడ రుచి చూపించవచ్చు కదా?</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వస్తాను. కెనడా వచ్చిన ఎనిమిది సంవత్సరాలికి నేను మొదటి సారి ఇండియాకు వెళ్ళాను. వెనక్కి వచ్చాక నేను కూడా తీవ్రమైన ఘర్షణలో పడిపోయాను. ఇండియాలో కొన్ని ప్రదేశాలు, ప్రాంతాలు అడుగు పెట్టలేని అవస్తలో ఉన్నాయి. పీల్చుకునే గాలి అంతా దుర్గంధంతో నిండి ఉంది. ఎంతగానో అభివృద్ధి పదంలో ఉంది మన దేశపు ఆర్ధికవ్యవస్థ గ్లోబల్లీ అని ప్రచారం జరుగుతున్న నేపధ్యానికి నా స్వీయ అనుభవానికి నక్కకి నాగ లోకానికి ఉన్నంత తేడా ఉంది. ఎక్కడపడితే అక్కడ అవినీతి అధికార శక్తీ కలగలిపి రాజ్యం చేస్తున్నాయి. నీళ్ళ కరువు, కరెంటు కోత, అపరిశుభ్రత, అనారోగ్యం, విపరీతమైన వాతావరణ కాలుష్యము వ్యాపించి ఉన్నాయ్. నేను అనవసరంగా కంపేర్ చేస్తున్నానేమో----ఈ దేశ ఆర్ధిక పరిస్థితి, భౌగోళిక సమస్యలు ఈ దేశానివి. పోలిక అనవసరము అని నా మనస్సుని సరిపెట్టుకున్నాను. నేను మటుకు వెనక్కి వచ్చి ఉండగలనా? ఇదీ నా ఘర్షణ.</span><br /><br /><span style="font-size:small;">పిక్చర్ హాల్ లో అవతార్ సినిమా చూసినపుడు ఇంత అద్భుతమైన టెక్నికల్ మిరకిల్ అందించిన టీముకు జోహారులు </span><span style="font-size:small;">అనీ, ఆ సినిమా చూసినందుకు గర్వమూ కలిగింది కానీ ఒక </span><span style="font-size:small;">స్వర్ణకమలం, ఒక గోదావరి సినిమా చూసిన అనుభూతి కలగలేదేమీ? ఇది ఆంద్ర</span><span style="font-size:small;">ఇండియాన్నెస్స్ ఫీలింగ్ అనుకోవాలా లేక పాస్సింగ్ మొమెంట్ అనుకుని వదిలేయాలా?</span><br /><div style="MARGIN: 0px"><br /><span style="font-size:small;">ప్రొద్దున్నే ఐదున్నరకే లేచి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి పున్నాగ పూలు, పారిజాతాలు ఏరుకుని మాలలు గుచ్చ్చి తయారుగా పెట్టుకుని స్నానపానాదులు కానిచ్చేసి ఆరున్నరకల్లా గుడికి వెళ్లి పూలమాలలు ఇచ్చేసి పూజారిగారు పెట్టిన ధనుర్మాసపు దద్దోజనం ఆరగించిన ఆనందానుభూతి, ఇదీ అని నిర్వచించలేని బలము, ఆత్మశక్తీ మనం మన పిల్లలకు ఇవ్వకలుగుతున్నామా? టెక్నికల్లీ మన పిల్లలు చాలా ముందు ఉన్నారు. అమ్మ చేతితో విసిరిన కందిసున్ని, పొట్లకాయ పెరుగు పచ్చడి, గోంగూర వెన్నతో పాటు మీగడ పెరుగు వేసుకుని తెల్లవారుఝామున అన్నం తినేసి, పరికిణి పావడలో, పొడుగాటి నల్లటి జడలో చేమంతులు పెట్టుకుని, గోరింటాకు పండిన చేతులతో స్నేహితురాళ్ళతో ఉయ్యాలలూగే సన్నజాజి మొగ్గల్లాంటి ఆడపడుచులు ఎక్కడా కనిపించరు. ఆ ముగ్ధత్వాన్ని ఎక్కడ పోగొట్టుకున్నాము? దేని దారి దానిదే ఔనా? జీన్స్ + టాప్ లో కూడా మనము అందంగానే ఉంటాము, కాదని అనటములేదు. సంధ్య వేళ చల్లపల్లి బంగ్లా దగ్గర పాత శివాలయం ప్రాంగణంలో చల్లటి అ నల్ల బండల మీద కూర్చుని శివస్తుతి వింటూ, విచ్చుకుంటున్న సన్నజాజులు, చంద్రకాంతలు, శివలింగంపూలు పరిమళాలు వెధజల్లుతుంటే, ఎదురుగుండా సాంబశివుడు దీపాల కాంతుల్లో చందనాదులతో వెలుగుతూ ఉంటే ఆ మసక చీకట్లలో నేను పొందిన దివ్యానుభూతి, మనస్సుకి కలిగిన నిరామయత ఇదీ అని చెప్పలేని భావం. కార్తిక మాసాలు, క్రిష్ణస్నానాలు, వనభోజనాలు ఎన్నని చెప్పను? ఎంతని వర్ణించను?</span></div><div style="MARGIN: 0px"><br /><span style="font-size:small;">నేను మొదటిసారి బ్లాగ్గింగ్ చేస్తున్నాను. అచ్చు తప్పులు, పద ప్రయోగాలు ఏదైనా తేడా ఉంటేనూ టైపింగ్ తప్పులు ఉన్నా మన్నించాలి. ఇక్కడ నేను రెండు దేశాలను గౌరవిస్తాను. ఒకటి నా జన్మభూమి ఐతే రెండవది నా కర్మభూమి. కెనడా వచ్చాక అటెండ్ అయ్యిన రెలిజియస్ కార్యక్రమాలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. భగవంతుడు ఇక్కడ కూడా అంతకన్నా ఎక్కువ దర్సన భాగ్యం కల్గించాడు.</span></div><div style="MARGIN: 0px"><br /><span style="font-size:small;">ఆడపిల్లలు, మగపిల్లలు అనే తేడా అనేదే లేకుండా ఐదుగురు పిల్లలిని సమానంగా చూసి మాలో ఇంత సంస్కారపు విలువలను, సంప్రదాయాలను, ఫ్యామిలీ వాల్యూస్ని, విద్యని, భక్తిని, మంచితనాన్ని, సంగీతాన్ని రంగరించి పెంచిన మా నాన్నగారికి నా ఈ చిన్న తొలి ప్రయత్నం అంకితం.</span></div><div style="MARGIN: 0px"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"></span></div><span style="font-size:small;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-7396038280478405744?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>జొన్నలగడ్డ శారదhttp://www.blogger.com/profile/11102956217578608515noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-29158385716729538192010-07-19T11:43:00.002-04:002010-07-19T12:53:17.503-04:00ఆహా!! నేను కూడా బ్లాగ్ రిజిస్టర్ చేసుకున్నాను. సత్యం గారికి థాంక్స్.<br /><br />పద్మ గొల్లపూడి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-2915838571672953819?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>పద్మ గొల్లపూడిhttp://www.blogger.com/profile/12574892529425268243noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-38920874166548945472010-07-15T19:55:00.004-04:002010-07-16T02:34:43.675-04:00నాతో తెలుగు పలుకులు పలకరించాలని సత్యం గారి తాపత్రయము. తెలుగు లో వాగుట తెలుసును గాని రాయటము అలవాటు తప్పింది. ముఖ్యంగా టెలిఫోన్ వచిన్నపడి నుంచి. ఈ బ్లాగ్ ధర్మమాఅని ఇక ముందు ముందు వగుటయే గాక వ్రాయుట గూడా చేయవచ్చు.<br />కానీ వ్రాద్దామని కూర్చుంటే ఒక్క ఆలోచన రాదేమిటి ? బుర్ర మంద గిన్చిందా? లేక మనకు అసలు ఆ వ్రాయ ప్రతిభనే లేదా?<br />అయ్యా నా బుర్ర వెడిఎక్కిన్ది, ఇక నేను ఆలోచిన చేయలేను<br />ఇప్పటికి నన్ను వదేలేయండి.<br />మురళి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-3892087416654894547?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>Muralihttp://www.blogger.com/profile/00738171452244352439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-78871332105176325582010-07-15T16:19:00.004-04:002010-07-15T16:59:10.693-04:00ఈ వేసవి సెలవల్లో ఇప్పటి వరకూ పిల్లల్ని ఎక్కడికీ తీసుకు వెళ్ళలేదు. ఎందుకంటే మా శ్రీవారు ఆఫీసు పని<span>తో</span><span>నూ</span>, ఎప్పుడన్నా కొద్దిగా సమయం దొరికితే తెలుగువాహిని <span>పని</span><span>తో</span><span>నూ</span> బాగా బిజీ అయి పోతున్నారు!<br /><br />నేను ఇంటిపనుల్లో బిజీ గా ఉన్నప్పటికీ, కుదిరినప్పుడు "<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">రం</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">గు</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ట</span><span style="color: rgb(102, 51, 51);">ద్దా</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);">ల</span></span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">కి</span><span style="color: rgb(102, 51, 102);">టి</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">కీ</span></span>" కథల సంపుటిక చదువుతున్నాను. దీని గురించి కొంత వ్రాయమని సత్యం గారు అడిగారుకానీ అది మరో టపాలో వివరించు కొంటాను. ఇంక సెలవు!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-7887133210517632558?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>విజయ పోతంశెట్టిhttp://www.blogger.com/profile/07024301490807214327noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3400785867013536147.post-2791612565234060682010-07-14T22:00:00.006-04:002010-07-31T01:34:35.324-04:00<a href="http://www.teluguvahini.com/">తెలుగువాహిని</a> సభ్యుల కొరకు బ్లాగింగు సదుపాయం సిద్దం!!<br /><a href="http://www.teluguvahini.com/members">సభ్యులందరూ</a> ఇక ఎదేచ్చగా బ్లాగ వలసినదిగా మనవి!! <b>:-)</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3400785867013536147-279161256523406068?l=blog.teluguvahini.com' alt='' /></div>సత్యం పోతంశెట్టిhttp://www.blogger.com/profile/01018785910543612527noreply@blogger.com4